Zasoby PW (druk + online)
|
Przeszukiwanie wspólnego katalogu bibliotek PW oraz zasobów elektronicznych (prenumerowanych przez PW i wybranych ogólnodostępnych)
|
|
| Lista e-baz / Lista czasopism / Biblioteka Cyfrowa / Układ działowy zbiorów | |
Raporty bibliometryczne
Raporty bibliometryczne
Wstęp
Biblioteka Główna realizuje zamówienia na zestawienia bibliometryczne na potrzeby:
- pracowników i jednostek PW (wydziałów, instytutów Politechniki Warszawskiej) - nieodpłatnie
- pracowników innych placówek naukowych. Zestawienie obejmuje wykaz cytowań (odpłatność zgodnie z cennikiem)
Sporządzane są:
- raporty indywidualne dla pracowników naukowo-dydaktycznych PW
- raporty dla Uczelni/Wydziałów/Katedr
- raporty cytowań i indeks Hirscha
- wyliczenia wskaźników wpływu: Impact Factor, 5-Y Impact Factor
- wyliczenia punktacji MEiN
Raporty są przygotowywane z wykorzystaniem baz i narzędzi bibliometrycznych:
- WoS
- Scopus
- Baza Wiedzy Politechniki Warszawskiej
- Goole Scholar
- InCites
- SciVal
Zarówno narzędzia jak i przykładowe raporty zostały szczegółowo opisane w kolejnych zakładkach.
Zamówienia na raporty generowane za pomocą omawianych narzędzi prosimy kierować na adres Oddziału Informacji Naukowej i Analiz Bibliometrycznych: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
DOI – identyfikacja publikacji
Wprowadzenie
DOI (Digital Object Identifier) jest to cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego. DOI służy do identyfikacji dokumentów elektronicznych na podobnej zasadzie, jak numer ISSN dla czasopism, czy ISBN dla książek. Rozwojem tego systemu i zarządzaniem nim zajmuje się Międzynarodowa Fundacja DOI – International DOI Foundation (IDF). Jest to organizacja non-profit, która została powołana 10 października 1998 roku.
Jakie dokumenty mogą otrzymać numer DOI
- Numer DOI może zostać nadany każdej jednostce własności intelektualnej, którą twórca uzna za wartą oddzielnego potraktowania, np. artykuł, rozdział z książki, zdjęcie, wykres, oprogramowanie, utwór muzyczny, itp.
Struktura numeru DOI
- Identyfikator DOI składa się z dwóch części przedzielonych ukośnikiem: przedrostka (prefiks) i końcówki (sufiks), np.: 10.1000.10/123456
- 10.1000.10 to przedrostek, gdzie „10” informuje, że mamy do czynienia z identyfikatorem DOI (każdy numer DOI zaczyna się od „10”), a 1000.10 to numer przypisany do wydawcy (Publisher ID)
- 123456 – sufiks jest unikalny dla danego dokumentu i może być dowolnym ciągiem znaków alfanumerycznych (Item ID). Jest nadawany przez samego wydawcę, który musi zagwarantować, że będzie on unikatowy dla każdego publikowanego przez niego dzieła
- Jeżeli dany dokument posiada już inny identyfikator (np. ISBN, ISSN), wówczas może on być zastosowany jako przyrostek w numerze DOI, np. 10.1103 jest to prefiks American Physical Society, 10.1016 to prefiks firmy Elsevier Science
- Numer DOI raz nadany nie może ulec zmianie. Dokument zachowuje numer DOI, nawet jeśli prawa własności do niego zostaną przeniesione na inną instytucję. Jeżeli dokument zostanie kiedykolwiek usunięty, jego numer nie może być ponownie wykorzystany.
Sposób działania DOI
- DOI zapewnia stałość łączy hipertekstowych, za których aktualizację odpowiedzialny jest rejestrujący, np. wydawca, autor bądź inna jednostka. URLe są przypisane do każdego zarejestrowanego dokumentu. Jeżeli URL się zmienia, właściciel praw autorskich uaktualnia URL poprzez CrossRef i z bazy IDF następuje przekierowanie do właściwej lokalizacji dokumentu.
- W celu dotarcia do pełnego tekstu dokumentu posiadającego DOI należy wpisać do okna adresowego przeglądarki internetowej identyfikator DOI po adresie: http://dx.doi.org/, np. http://dx.doi.org/10.1103/PhysRevLett.88.088302
Niektóre przeglądarki internetowe umożliwiają bezpośrednie „rozszyfrowywanie” identyfikatorów DOI po zainstalowaniu odpowiedniego dodatku.
Instrukcje
Instrukcje
Wprowadzenie
Zebrano tutaj materiały instruktażowe skierowane do pracowników i doktorantów, których dorobek naukowy jest uwzględniany w ewaluacji dyscyplin naukowych w PW. Dotyczą one postanowień wskazanych w zarządzeniach Rektora odnośnie Kryterium I w ewaluacji oraz poprawieniu widoczności naukowców w sieci.
Zachęcamy także do zapoznania się z materiałami w otwartym kursie: Podniesienie widoczności dorobku pracowników Politechniki Warszawskiej
Opracowanie zbiorów z zakresu budownictwa strukturalnego

Biblioteka Główna zakończyła realizację projektu Opracowanie zbiorów z zakresu budownictwa strukturalnego realizowanego ze środków MNSiW na działalność upowszechniającą naukę (Decyzja nr 825/P-DUN/2019.
Zadanie zrealizowane w projekcie miało na celu udostępnienie szerokiemu ogółowi informacji o wszystkich zasobach bibliotecznych Politechniki Warszawskiej, w tym przypadku ciekawych dokumentów z kolekcji Biblioteki Instytutu Dróg i Mostów na Wydziale Inżynierii Lądowej.
W projekcie zaplanowano zarejestrowanie w Centralnym Katalogu Zbiorów Bibliotek Politechniki Warszawskiej (CKZB PW) łącznie 5 000 egzemplarzy. Wybrany do projektu księgozbiór ma charakter specjalistyczny i obejmuje dokumenty o tematyce związanej z budownictwem infrastrukturalnym z takich dziedzin jak geologia, geotechnika, mechanika gruntów, budowle podziemne, geodezja inżynierska, budownictwo drogowe, budownictwo mostowe, budowa dróg szynowych czy budowa lotnisk. Część tych opracowań ma charakter archiwalny i dotyczy niekiedy obiektów wybudowanych jeszcze w XIX wieku. Niektóre z nich eksploatowane są do dzisiaj.
Rozpowszechnienie informacji o kolekcji ma duże znaczenie przy obecnie prowadzonych pracach architektonicznych bądź remontowych obiektów historycznych takich jak mosty czy linie kolejowe, dla których nie zachowała się żadna dokumentacja techniczno-projektowa. Bieżące monitorowanie stanu technicznego sieci dróg krajowych, w której funkcjonują jeszcze obiekty (mosty) wybudowane w latach 1860 – 1900 o rozwiązaniach konstrukcyjnych nie wytrzymujących współczesnego ruchu, wymaga znajomości podstaw projektowania tych konstrukcji.
Katalogowaniem objęto przede wszystkim najstarszą część zasobu. Wszystkie opisy bibliograficzne sporządzono z autopsji. Prowadzono weryfikację dokumentu w katalogu NUKAT. Rekordy opracowane w NUKAT zarejestrowano w CKZB PW. Dokonano opracowania rzeczowego książek.
W latach 2019 - 2020 roku w ramach projektu sporządzono 5 126 opisów bibliograficznych, w tym 1 730 publikacji wydanych w latach 1861 – 1960, stanowiących najstarszą grupę dokumentów. Spośród nich 5 051 opisów zostało opracowanych w katalogu NUKAT.
W wyniku realizacji projektu Centralny Katalog Zbiorów Bibliotek PW poszerzył się o informacje o cennych zasobach, będących w posiadaniu Biblioteki Instytutu Dróg i Mostów Politechniki Warszawskiej do tej pory niewidocznych, a przez to niedostępnych dla użytkowników.
Informacja o posiadanych zasobach skatalogowanych w ramach projektu jest dostępna w otwartym Internecie poprzez Centralny Katalog Zbiorów Bibliotek PW.
Opisy zarejestrowane w NUKAT są ponadto sukcesywnie przekazywane do ogólnoświatowego katalogu centralnego OCLC, co w sposób znaczący zwiększyło widoczność opracowanego zasobu w skali globalnej.


