Przypisy i bibliografia załącznikowa - dla autorów prac dyplomowych i naukowych
Jak prawidłowo zrobić przypisy i bibliografię załącznikową w swojej pracy
Każda praca naukowa powinna zawierać wykaz dokumentów (np. książek, artykułów), z których skorzystał autor pisząc określoną pracę, uporządkowany alfabetycznie lub według innych zasad (np. typów dokumentów). Taki wykaz, nazywany bibliografią załącznikową, stanowi gotowe źródło literatury na dany temat i jest wyrazem uczciwości autora pracy.
Podstawowe zasady sporządzania opisów bibliograficznych
Opis bibliograficzny poszczególnych rodzajów dokumentów. Przykłady
Systemy powołań
Narzędzia do gromadzenia literatury
Jest wiele programów, które mogą być pomocne w trakcie zbierania materiałów i przygotowaniu publikacji. Umożliwiają one:
- Automatyczne przenoszenie opisów publikacji – poprzez ich bezpośredni import z przeglądanych baz danych i ze stron internetowych
- Tworzenie własnych baz bibliograficznych i zarządzanie nimi – przechowywanie w jednej bazie informacji bibliograficznych o różnorodnych dokumentach źródłowych. Mogą to być pozycje książkowe czy artykuły z czasopism, jak również pliki np. w formacie *.pdf, *.doc, *.jpg
- Zautomatyzowane tworzenie przypisów i bibliografii załącznikowej – współpraca z większością popularnych edytorów tekstu, wykorzystywanych do tworzenia publikacji takich jak MS Word, WordPerfect, OpenOffice oraz innych programów, które pozwalają zapamiętywać pliki w formacie *.rtf
Biblioteka Główna szczególnie poleca:
- Mendeley– darmowy (dodatkowe opcje dostępne na licencji zamkniętej). Więcej informacji dotyczących korzystania z Mendeley można znaleźć na platformie e-learningowej - w otwartym kursie Mendeley - program do zarządzania literaturą
- Zotero – bezpłatny dodatek do Firefoxa
- EndNote Web – darmowy dla pracowników i studentów PW - na platformie Web of Science
Plagiat
W trakcie pisania pracy licencjackiej, magisterskiej korzystasz z opublikowanych prac innych autorów (książek, artykułów z czasopism), informacji zamieszczonych na stronach internetowych. Odwołanie do literatury źródłowej świadczy o wiarygodności pracy. Każdemu cytatowi i powołaniu w tekście powinien towarzyszyć przypis, odsyłający do dokumentu źródłowego, z którego został zaczerpnięty.
- Na jakich zasadach można korzystać z utworów w granicach dozwolonego użytku
Art. 34 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych zawiera stwierdzenie "Można korzystać z utworów w granicach dozwolonego użytku pod warunkiem wymienienia twórcy i źródła". - Czym jest plagiat
Plagiat to termin używany w literaturze prawniczej i orzecznictwie sądowym na określenie przywłaszczenia autorstwa cudzego utworu, czyli wykorzystania (np. skopiowania, rozpowszechniania) cudzego utworu, całego lub fragmentu, i zaprezentowania jako własny. (Stanisławska-Kloc S. Plagiat i autoplagiat."Infos" 2011, nr 16) - Konsekwencje wykrycia plagiatu
- Ustawa o prawie autorskim - odpowiedzialność cywilna (art. 78–79 pr.aut.) i karna (art. 115 pr.aut.)
- Ustawa o szkolnictwie wyższym - w stosunku do pracownika naukowego (mianowanego nauczyciela akademickiego) to rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia (art.126 u.s.w.) oraz odpowiedzialność dyscyplinarna (art. 144 u.s.w.), w stosunku do studenta - odpowiedzialność dyscyplinarna (art. 214 u.s.w.) oraz odebranie tytułu zawodowego (art. 193 u.s.w.)
- Ustawa o tytule naukowym i stopniach naukowych - odebranie stopnia doktora lub doktora habilitowanego osobie, w której dorobku lub rozprawie naukowej ujawnione zostało naruszenie prawa autorskiego (por. art. 29 i 29a u.t.n.s.n.)
E-learning
- Zotero - program do zarządzania literaturą
- Wprowadzenie do prawa własności przemysłowej
- Przypisy i bibliografia załącznikowa - dla autorów prac dyplomowych i naukowych
- Pierwsze kroki w bibliotece
- EndNote - program do zarządzania literaturą
- Mendeley - program do zarządzania literaturą
- Podnoszenie widoczności i cytowalności dorobku naukowego pracowników Politechniki Warszawskiej
Zotero - program do zarządzania literaturą
Zotero to bezpłatny i otwarty program służący do organizacji źródeł podczas pisania prac naukowych oraz tworzenia i zarządzania bibliografią i przypisami bibliograficznymi.
Zotero - strona internetowa
Zotero - strona internetowaInformacje podstawowe
Informacje podstawoweW tej części kursu dowiesz się:
- Czym jest i do czego służy program Zotero
- Jak zainstalować program
- Jak wygląda interfejs programu
Podstawowe funkcjeZotero tworzenie bazy
Zotero tworzenie bazyW tej części kursu dowiesz się:
- Jak tworzyć i organizować własną bazę publikacji
- Jak dodawać publikacje do Zotero
- Jak tworzyć przypisy i bibliografię przy użyciu Zotero - praca z edytorem tekstu
Dodatkowe informacje
Dodatkowe informacje
Wprowadzenie do prawa własności przemysłowej
Jeżeli zastanawiasz się w jaki sposób chronić rozwiązanie, nad którym pracujesz, zapoznaj się z informacjami przedstawionymi poniżej. W tabeli zebrano podstawowe informacje na temat wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych oraz znaków towarowych.
Definicje i przykłady
Definicje i przykłady| Wynalazek | Wzór użytkowy | Wzór przemysłowy | Znak towarowy |
|---|---|---|---|
|
Twórcze i zupełne rozwiązanie pewnego
zagadnienia technicznego, nadającego się do zastosowania w produkcji |
Nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym (konstrukcyjne), dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci (tzw. mały wynalazek) |
Nowa i posiadająca indywidualny charakter
postać (zewnętrzna) wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii,
konturów, kształtów, kolorystykę, fakturę lub materiał wytworu oraz jego
ornamentację (ochrona obejmuje tylko wygląd, a nie to co jest wewnątrz wytworu). Wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego |
Oznaczenie umożliwiające odróżnienie towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa oraz możliwe do przedstawienia w rejestrze znaków towarowych w sposób pozwalający na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu udzielonej ochrony. Znakiem towarowym może być w szczególności wyraz, włącznie z nazwiskiem, rysunek, litera, cyfra, kolor, forma przestrzenna, w tym kształt towaru lub opakowania, a także dźwięk (więcej o znaku towarowym) |
| Wynalazek | Wzór użytkowy | Wzór przemysłowy | Znak towarowy |
|---|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Przysługująca forma ochrony / Warunki konieczne do spełnienia i wykluczenia
Przysługująca forma ochrony / Warunki konieczne do spełnienia i wykluczenia| Wynalazek | Wzór użytkowy | Wzór przemysłowy | Znak towarowy |
|---|---|---|---|
| Patent | Prawo ochronne | Prawo z rejestracji | Prawo ochronne |
| 20 lat | 10 lat | 25 lat | 10 lat z możliwością przedłużania o kolejne 10-letnie okresy (w nieskończoność) |
| Wynalazek | Wzór użytkowy | Wzór przemysłowy | Znak towarowy |
|---|---|---|---|
| Nowość – w skali świata | Nowość – w skali świata | Nowość – w skali świata | Funkcja odróżniająca |
| Poziom wynalazczy – nieoczywistość w stanie techniki | Użyteczność – w tym funkcjonalność i stosowalność; pozwala na realizację praktycznego rezultatu | Indywidualny charakter – ogólne wrażenie | Możliwość przedstawienia w rejestrze znaków towarowych w sposób pozwalający na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu udzielonej ochrony |
| Nadaje się do przemysłowego stosowania – możliwy do wykorzystania w działalności przemysłowej | Trwała postać – określone ukształtowanie przestrzenne |
| Wynalazek | Wzór użytkowy | Wzór przemysłowy | Znak towarowy |
|---|---|---|---|
Za wynalazki i wzory użytkowe NIE są uznawane, m.in.:
|
Wytworem nie są programy komputerowe | Oznaczenia, które nie mogą być znakiem towarowym | |
| Wynalazek | Wzór użytkowy | Wzór przemysłowy | Znak towarowy |
|---|---|---|---|
| Wynalazki i wzory użytkowe, których wykorzystanie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami | Wzory przemysłowe, których wykorzystywanie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym i dobrymi obyczajami | Oznaczenia z katalogu przesłanek bezwzględnych, np. składające się wyłącznie z określeń z języka potocznego, zgłoszone w złej wierze, obrażające uczucia religijne, patriotyczne lub tradycję narodową, sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami, symbole narodowe | |
| Odmiany roślin lub rasy zwierząt oraz czysto biologiczne sposoby hodowli roślin lub zwierząt | Wzory przemysłowe zawierające oznaczenia, o których mowa w art. 129 ust.1 pkt. 8-11 Ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (np. elementy religijne, patriotyczne, symbole narodowe, itp.) | Oznaczenia z katalogu przeszkód względnych, np. znaki naruszające prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich, znaki identyczne lub podobne do tych z wcześniejszą datą ochrony (ryzyko wprowadzenia w błąd, znak towarowy renomowany lub powszechnie znany) | |
| Sposoby leczenia ludzi i zwierząt metodami chirurgicznymi lub terapeutycznymi oraz sposoby diagnostyki stosowane na ludziach lub zwierzętach | Więcej o oznaczeniach, które nie mogą uzyskać ochrony | ||
Procedury i opłaty
Procedury i opłaty| Wynalazek | Wzór użytkowy | Wzór przemysłowy | Znak towarowy |
|---|---|---|---|
| Przeprowadzić wyszukiwanie w różnych źródłach informacji, by sprawdzić czy dane rozwiązanie jest nowe | |||
| Wypełnić formularz zgłoszeniowy | |||
| Załączyć dokumentację zgłoszeniową | Załączyć dokumentację zgłoszeniową | Załączyć dokumentację zgłoszeniową | |
| Dokonać zgłoszenia w UPRP | |||
| Wnieść opłatę zgłoszeniową | Wnieść opłatę zgłoszeniową | Wnieść opłatę zgłoszeniową | |
| Wynalazek | Wzór użytkowy | Wzór przemysłowy | Znak towarowy |
|---|---|---|---|
| 500 zł + 480 zł za pierwsze 3 lata ochrony |
500 zł + 250 zł za pierwsze 3 lata ochrony |
300 zł + 150 zł za pierwsze 5 lata ochrony |
400 zł |
| Wynalazek | Wzór użytkowy | Wzór przemysłowy | Znak towarowy |
|---|---|---|---|
| 4600 EUR + 300 zł (za przekazanie zgłoszenia przez UPRP) (uwzględniając opłatę za 3 lata ochrony) |
350 EUR + 120 zł(za przekazanie zgłoszenia przez UPRP) (uwzględniając opłatę za 5 lat ochrony) |
850 EUR (uwzględniając opłatę za 10 lat ochrony) |
|
Bazy i klasyfikacje – narzędzia do wyszukiwania
Bazy i klasyfikacje – narzędzia do wyszukiwania| Wynalazek | Wzór użytkowy | Wzór przemysłowy | Znak towarowy |
|---|---|---|---|
| e-Wyszukiwarka | |||
| Espacenet | eSearch plus dla wzorów przemysłowych | eSearch plus dla znaków towarowych | |
| e-Rejestry | DesignView | Baza znaków Unii Europejskiej | |
| TMview | |||
| Wynalazek | Wzór użytkowy | Wzór przemysłowy | Znak towarowy |
|---|---|---|---|
| Międzynarodowa Klasyfikacja Patentowa | DesignClass - przeszukiwanie Klasyfikacji lokarneńskiej i EuroLocarno | TMClass - przeszukiwanie Klasyfikacji nicejskiej | |
| Cooperative Patent Classification w bazie Espacenet | Klasyfikacji lokarneńska Klasyfikacja EuroLocarno |
Klasyfikacja nicejska | |
Przydatne linki
Przydatne linki| Wynalazek | Wzór użytkowy | Wzór przemysłowy | Znak towarowy |
|---|---|---|---|
| Więcej na stronie UP RP - przedmioty ochrony | Więcej na stronie UP RP - wzory przemysłowe | Więcej na stronie UP RP - znaki towarowe | |
Masz pytania?
Masz pytania?Skontaktuj się z nami
Ośrodek Informacji Naukowej i Analiz Bibliometrycznych
Pl. Politechniki 1, 00-661 Warszawa; pok. 161b i 161c
tel. 22 234 7300, 628 71 84;
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
document.getElementById('cloaka584e62c3731482244d9e38dce823acd').innerHTML = '';
var prefix = 'ma' + 'il' + 'to';
var path = 'hr' + 'ef' + '=';
var addya584e62c3731482244d9e38dce823acd = 'oin.bg' + '@';
addya584e62c3731482244d9e38dce823acd = addya584e62c3731482244d9e38dce823acd + 'pw' + '.' + 'edu' + '.' + 'pl';
var addy_texta584e62c3731482244d9e38dce823acd = 'oin.bg' + '@' + 'pw' + '.' + 'edu' + '.' + 'pl';document.getElementById('cloaka584e62c3731482244d9e38dce823acd').innerHTML += ''+addy_texta584e62c3731482244d9e38dce823acd+'<\/a>';
Zapraszamy
Alfabetyczny katalog kartkowy Instytutu Gospodarki Przestrzennej i Mieszkalnictwa
Kolekcję stanowi księgozbiór przekazany w październiku 2005 roku przez Instytut Gospodarki Przestrzennej i Mieszkalnictwa do Biblioteki Głównej Politechniki Warszawskiej.
Biblioteka Instytutu została utworzona w 1945 r. z inicjatywy Biura Odbudowy Stolicy i Ministerstwa Oświaty pod nazwą Publiczna Biblioteka Techniczna. Początkowo służyła pomocą architektom projektującym odbudowę Warszawy, później studentom i pracownikom nauki. W 1951 r. biblioteka została przekazana nowo utworzonemu Instytutowi Urbanistyki i Architektury. W tym czasie gromadzono głównie wydawnictwa z zakresu planowania przestrzennego, urbanistyki i architektury. Kolejne przekształcenia spowodowały poszerzenie zbiorów o tematykę ochrony środowiska, gospodarki komunalnej i mieszkaniowej.
Przejęta przez Bibliotekę Główną PW kolekcja liczy około 40 tys. woluminów książek i 20 tys. czasopism. Uzupełniają je materiały ikonograficzne (fotografie, slajdy), mapy, prace niepublikowane. Zbiór "varsavianów", w skład którego wchodzą tak rzadkie dzieła jak: Erndtel'a "Varsavia physice illustrata" z 1730 r., "Opis wszystkich pałaców, domów, kościołów, szpitali i ich possesorów m. Warszawy" z roku 1797 oraz starych druków - dzieła klasyków architektury (Wirtuwiusz, Vignola, Palladio, Alberti) wydane w Paryżu i Bazylei w latach 1614-1786 stanowią najcenniejszą część liczącego kilka tysięcy woluminów księgozbioru zaliczanego do Narodowego Zasobu Bibliotecznego.
Zasady udostępniania
- Księgozbiór zbiorów specjalnych tworzą: stare druki (dokumenty wydane do 1800 r.), polskie wydawnictwa książkowe do 1945 r., wydawnictwa obce do 1900 r., czasopisma polskie do 1950 r., zbiory kartograficzne i fotograficzne.
- Zbiory udostępniane są tylko na miejscu w Czytelni Zbiorów Specjalnych (pok. nr 70).
- W odniesieniu do zbiorów szczególnie cennych potrzebna jest zgoda Kierownika Oddziału Zbiorów Specjalnych.
- W ramach zadania projektowego „Kolekcja specjalna z zakresu gospodarki przestrzennej i urbanistyki w zbiorach bibliotek PW", dofinansowanego w programie DUN (Działalność upowszechniająca naukę) zostało zdigitalizowane 1300 fotografii i 200 slajdów architektury sakralnej oraz ponad 1250 maszynopisów z lat 30-90. XX wieku, dotyczących architektury, urbanistyki, gospodarki przestrzennej, ochrony środowiska naturalnego. Tworzą one Cyfrową Kolekcję Zbiorów Specjalnych, którą można przeglądać na terminalu na II piętrze (pokój 242a) w Wolnym Dostępie. Część fotografii i maszynopisów, należąca do tzw. domeny publicznej udostępniona jest w sieci otwartej w Bibliotece Cyfrowej PW w Kolekcji GPiM.
- Przed zamówieniem tytułu zaliczanego do Zbiorów Specjalnych warto sprawdzić dostępność jego kopii cyfrowej w Bibliotece Cyfrowej PW.
Alfabetyczny katalog kartkowy Biblioteki Głównej PW
Alfabetyczny Kartkowy Katalog on-line jest rozwiązaniem opracowanym dla wygody naszych użytkowników. Ułatwia poszukiwanie informacji o dawnych zbiorach Biblioteki Głównej. Umożliwia lepszy dostęp, również spoza terenu biblioteki, do tradycyjnego (obecnie nie aktualizowanego) katalogu kartkowego. Alfabetyczny katalog Kartkowy on-line wiernie odzwierciedla zawartości szufladek kartkowego katalogu alfabetycznego.
Odnalezienie w katalogu poszukiwanej książki odbywa się poprzez przeglądanie kolejnych kart katalogowych, poczynając od wyboru szufladki oznaczonej odpowiednim ciągiem liter. W obrębie szufladki, należy przeglądać kolejne karty zmieniając (przesuwając) je odpowiednio o +1, +5, +20, +100 (lub wstecz -1,-5, -20, -100) aż do odnalezienia poszukiwanego opisu. Można też wpisać dowolny numer karty w danej skrzynce, szacując go na podstawie łącznej liczby kart w każdej szufladce (suma dla danej szufladki jest podana na ekranie). Szufladki można zmieniać podobnie jak przeglądane kartki, posługując się liczbami określającymi zmianę (np. +5 lub -20), numerem bieżącym lub wybierając właściwy ciąg alfabetyczny (okienko rozwijalne).
Przykładowe wyszukiwanie:
Fijałkowski Wiesław: Elementy telekomunikacji alfabetowej. Wwa 1983.
- wybrać zakres kart (szufladek) Fibel - Fiosin (nr szufladki 066);
- następnie odszukać właściwą kartę wybierając opcję 'nr karty w szufladce'; lub przeglądając karty skokowo +20, +100, -5,+1 itp. wybrać odpowiednią kartę z poszukiwanym opisem (w tym przypadku będzie to karta nr 0296).
- zanotować sygnaturę (prawy górny róg) wyszukanej książki
Uwaga!
W tym katalogu nie można wyszukiwać informacji poprzez wpisanie nazwiska autora i wybór funkcji 'szukaj'. Katalog umożliwia jedynie przeglądanie jego zawartości (odpowiednik funkcji "browse" w systemach komputerowych).
Przypominamy, że katalog kartkowy, również w przedstawionej wersji on-line, nie stanowi podstawy do składania zamówień na publikacje zamieszczone w katalogu komputerowym.
Mapa strony
Menu górne - pl
Opracowanie i digitalizacja kolekcji fotografii pokonkursowych SARP z drugiej połowy XX wieku
Biblioteka Główna Politechniki Warszawskiej zakończyła realizację projektu pt.: „Opracowanie i digitalizacja kolekcji fotografii pokonkursowych SARP z drugiej połowy XX wieku”, na który otrzymała dofinansowanie w ramach programu „Społeczna odpowiedzialność nauki II moduł: Wsparcie dla bibliotek naukowych ”(BIBL/SP/0070/2023/01). Projekt był prowadzony w okresie 1.07.2023 – 31.08.2024.
Celem projektu było udostępnienie unikatowego zbioru 2300 fotografii czarno-białych, prezentujących wybrane plany, projekty i makiety przygotowane przez architektów drugiej połowie XX w., biorących udział w konkursach architektonicznych ogłaszanych przez Stowarzyszenie Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (SARP). Fotografie te stanowią cenny zbiór dokumentujący rozwój polskiej myśli architektonicznej po II wojnie światowej, dodatkowo nie znany szerszej publiczności, jako że zdjęcia prac konkursowych (z wyjątkiem nagrodzonych) z reguły nie były publikowane. Są interesującym materiałem badawczym dla środowiska naukowego i studentów z dziedziny architektury, urbanistyki, planowania przestrzennego.
W wyniku realizacji projektu informację o tym cennym zasobie udostępniono społeczności międzynarodowej poprzez Centralny Katalog Zbiorów Bibliotek PW (CKZB PW) oraz Katalog NUKAT, za pośrednictwem którego jest ona przekazywana do ogólnoświatowego katalogu centralnego WorldCat (OCLC). Metadane i wersje cyfrowe fotografii zostały udostępnione w Bibliotece Cyfrowej PW działającej na oprogramowaniu dLibra.
Z autopsji sporządzono opisy bibliograficzne w formacie MARC-21 oraz metadane w formacie Dublin Core. Przeprowadzono weryfikację opisów w katalogu NUKAT. Rekordy opracowane w NUKAT zarejestrowano w CKZB PW. Dokonano opracowania rzeczowego fotografii, polegającego na dodaniu zestawu słów kluczowych.
Wszystkie opracowane fotografie zostały zeskanowane i zarchiwizowane w postaci cyfrowej na urządzeniu pamięci masowej, a oryginały zabezpieczono. Pliki skanów poddano działaniom poprawiającym ich jakość i zapisano w formacie jpg do celów udostępnienia.
Zrealizowano następujące działania:
Działanie 1. Opracowanie
W ramach projektu opracowano formalnie 2300 fotografii. Tworzenie opisu bibliograficznego polegało na:
- zidentyfikowaniu obiektów/planów/makiet widocznych na fotografii (na podstawie tradycyjnej karty katalogowej i innych źródeł – publikacji książkowych oraz źródeł internetowych),
- weryfikacji nazwisk architektów – jeśli były podane na karcie dokumentacyjnej,
- utworzeniu tytułu wraz z podtytułami według schematu uzgodnionego z Centrum NUKAT
- utworzeniu opisu alternatywnego,
- określeniu daty powstania zdjęcia na podstawie dostępnych źródeł,
- podaniu wymiarów zdjęcia.
Do opisu bibliograficznego dodano wymagane informacje o źródle finansowania projektu.
Dla wszystkich opracowanych formalnie fotografii przygotowano opracowanie rzeczowe – zestawy słów kluczowych.
Po uzgodnieniu z Centrum NUKAT aktualnej struktury formatu przeznaczonego do katalogowania zdjęć, 2300 rekordów wprowadzono do katalogu NUKAT, a następnie zarejestrowano w CKZB PW. Na każdym etapie prac prowadzono stałą korektę opisów.
Działanie 2. Digitalizacja
Zbiór fotografii objętych projektem to odbitki czarno-białe, naklejone na kartę dokumentacyjną.
W projekcie zeskanowano 2300 zdjęć w wysokiej rozdzielczości (600 dpi). Pliki w formacie tiff umieszczono w bazie archiwizacyjnej na urządzeniu pamięci masowej. Skany przekonwertowano do formatu jpg, z korektą jasności, kontrastu i elementami renowacji (usuniecie uszkodzeń, czyszczenie), przygotowano także ich miniatury. Na oba typy skanów nałożono znak wodny. W takiej postaci pliki zostały przekazane do umieszczenia w Bibliotece Cyfrowej PW.
Działanie 3. Publikacja
Po zakończeniu działań związanych z opracowaniem bibliograficznym i rzeczowym fotografii i ich umieszczeniem w Katalogu NUKAT oraz po przygotowaniu plików zeskanowanych zdjęć (zdjęcie główne i miniatura zapisane w formacie jpg) nastąpiło scalenie metadanych zamieszczonych w CKZB PW (opisy bibliograficzne zdjęć wraz z opisem alternatywnym) z plikami cyfrowymi fotografii na podstawie numerów systemowych.
W ramach projektu w Bibliotece Cyfrowej PW stworzona została podkolekcja „Konkursy architektoniczne SARP (Projekt SON2023)” w ramach kolekcji „Ikonografia”, w której znalazły się wszystkie pliki fotografii. Dodatkowo w celu ułatwienia przeszukiwania dane zostały uporządkowane według następującej struktury: nr konkursu – nr pracy – numery zdjęć danej pracy (rosnąco). Opisy zaczerpnięte z CKZB PW zostały poddane konwersji do formatu Dublin Core wykorzystywanego w oprogramowaniu dLibra, na którym pracuje Biblioteka Cyfrowa PW. Na etapie importu metadane powiązano z plikami cyfrowymi i opublikowano w Bibliotece Cyfrowej PW.
Efektem wykonanych prac było udostępnienie (zgodnie z wymogami prawa autorskiego) w szerokim Internecie cyfrowych wersji 2300 zdjęć z nienotowanych dotąd publicznie zasobów Biblioteki Głównej PW.
Przysposobienie biblioteczne
Zgodnie z Zarządzeniem nr 24/2021 Rektora PW z dnia 30/03/2021 zaliczenie szkolenia jest obowiązkowe dla wszystkich studentów:
- pierwszego roku studiów pierwszego stopnia
- pierwszego roku studiów jednolitych studiów magisterskich
- studiów drugiego stopnia, którzy nie zaliczyli szkolenia w PW
Rejestracja na Przysposobienie biblioteczne
- Studenci pierwszego roku studiów pierwszego stopnia oraz pierwszego roku studiów jednolitych studiów magisterskich są automatycznie zapisani na kurs w USOSweb.
- Studenci, pierwszego roku studiów magisterskich II stopnia (którzy nie ukończyli wcześniej szkolenia na tej Uczelni) oraz studenci, którzy nie zostali zapisani automatycznie na kurs mogą zapisać się sami przez rejestrację na przedmiot w USOSweb. Należy wybrać przedmiot 4310–00000–I0P–0001 Przysposobienie biblioteczne, a następnie kliknąć "Zarejestruj" (rejestracja do Grupy Dodatkowej 21). Dostęp do kursu będzie aktywny następnego dnia roboczego po zapisaniu się w USOS (zazwyczaj po godz. 10:00).
Przysposobienie biblioteczne prowadzone jest drogą elektroniczną na platformie e–learningowej PW LeOn. Każdy uczestnik kursu musi samodzielnie zalogować się na platformie. Instrukcja logowania dostępna jest w Aktualnościach na stronie BG PW zawsze na początku semestru zimowego i letniego.
Po zalogowaniu się na platformie e–learningowej, należy zapoznać się z materiałami oraz wykonać test. Zaliczenie testu jest równoznaczne z zaliczeniem szkolenia. Szkolenie realizowane jest na początku rozpoczynającego się semestru.
Najczęściej zadawane pytania:
- Jestem studentem pierwszego roku i nie mam w USOS podpiętego szkolenia bibliotecznego, co powinienem zrobić?
Sprawdź, czy możesz samodzielnie zapisać się do grupy dodatkowej w USOSweb. Jeżeli tak – zapisz się (Kalendarz rejestracji w USOSWeb, wybierz aktualny semestr) i wykonaj test we wskazanym terminie. Jeżeli nie – napisz maila na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. – bibliotekarz ma możliwość ręcznego dopisania studentów do grupy. W mailu podaj imię i nazwisko oraz numer indeksu. - Jestem studentem pierwszego roku. Studiuję na dwóch różnych wydziałach. Mam podpięte szkolenie biblioteczne tylko pod jeden program, co powinienem zrobić?
Napisz maila na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.. W mailu podaj imię i nazwisko, numer indeksu oraz wskaż, pod który wydział chcesz podpiąć szkolenie biblioteczne. - Rozpoczynam studia na nowym kierunku / wznawiam się / wykonywałem już szkolenie biblioteczne na PW, czy muszę ponownie zaliczać Przysposobienie?
Nie, można przepisać zaliczenie z Przysposobienia bibliotecznego. Prośby o przepisanie należy zgłaszać za pośrednictwem formularza. Ewentualnie w trudniejszych przypadkach napisz maila na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.. W mailu podaj imię i nazwisko oraz numer indeksu.- Jeżeli wykonywałeś/aś szkolenie po roku akademickim 2017Z, wówczas poprzednie zaliczenie powinno być widoczne w USOSweb – nie trzeba wtedy przesyłać żadnego potwierdzenia.
- Jeżeli wykonywałeś/aś szkolenie w okresie od semestru 2013Z do semestru 2017L, wówczas możemy potwierdzić wykonanie szkolenia na podstawie list.
- Jeżeli wykonywałeś szkolenie biblioteczne przed rokiem 2013Z, wówczas w mailu prześlij skan/zdjęcie indeksu z widocznym wpisem, tak aby na jednym zdjęciu było widać i zaliczenie i dane osoby. Możesz także osobiście okazać wpis pracownikowi Oddziału Informacji Naukowej i Analiz Bibliometrycznych (Gmach Główny p. 161b, c). Jeżeli masz informację o zaliczeniu szkolenia na karcie przebiegu studiów, wówczas możesz ją załączyć w mailu.
- Rozpoczynam studia drugiego stopnia na PW, zaliczyłem/łam szkolenie na I stopniu w PW, czy muszę przepisywać zaliczenie?
Nie, jeżeli studiowałeś/łaś na I stopniu w PW i zaliczyłeś już szkolenie biblioteczne wówczas nie musisz go ponownie zaliczać. Jeżeli widzisz podpięcie w USOSweb na tym samym wydziale, napisz maila na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.. W mailu podaj imię i nazwisko oraz numer indeksu - bibliotekarz odepnie je z danego programu. - Czy można przepisać zaliczenie Przysposobienia bibliotecznego z innej uczelni?
Nie, ponieważ każda biblioteka jest inna i przekazuje swoim studentom inne treści. - Czy zaliczenia Przysposobienia bibliotecznego są przesyłane do USOS automatycznie? Kiedy można spodziewać się zaliczenia w USOSie?
Zaliczenia nie są przesyłane automatycznie. Są wpisywane po ukazaniu się protokołów w USOS. W przypadku szkolenia odbywającego się w październiku zaliczenia powinny pojawić się w systemie USOS pod koniec listopada. W przypadku szkolenia w semestrze letnim w maju. - Jestem przed obroną i nie mam zaliczenia ze szkolenia bibliotecznego. Czy mogę je wykonać?
Napisz maila na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.. W mailu podaj imię i nazwisko oraz numer indeksu, w miarę możliwości postaramy się dopisać Cię do aktualnego kursu. - Czy niezaliczenie Przysposobienia bibliotecznego skutkuje brakiem absolutorium?
Na większości wydziałów tak. Jeżeli chcesz uzyskać pełną informację w tym zakresie, skontaktuj się ze swoim dziekanatem. - Nie wykonałem Przysposobienia bibliotecznego w wyznaczonym terminie. Czy mogę przystąpić do niego w kolejnym semestrze?
Tak, możesz zapisać się sam przez rejestrację na przedmiot w USOSweb (Kalendarz rejestracji w USOSWeb)- Należy wybrać przedmiot 4310–00000–I0P–0001 Przysposobienie biblioteczne w aktualnym semestrze, a następnie kliknąć "Zarejestruj" (rejestracja do Grupy Dodatkowej). Dostęp do kursu będzie aktywny następnego dnia roboczego po zapisaniu się w USOS (zazwyczaj po godz. 10:00).
FAQ - najczęściej zadawane pytania
Open Access
-
Chcę opublikować artykuł w otwartym dostępie - czy muszę za to płacić?
W większości przypadków tak. Autor, który chce opublikować swoją pracę w modelu Open Access (OA), musi liczyć się z koniecznością pokrycia kosztów publikacji, tzw. Article Processing Charges (APC). W zależności od wydawnictwa opłata ta może wynosić od 1 000 do 5 000 EUR, USD lub CHF. Warto sprawdzić, czy czasopismo, w którym planujemy publikację, jest objęte programem dofinansowania opłat publikacyjnych w ramach otwartego dostępu. Więcej informacji w zakładce Open Access - finansowanie.
-
Na co zwrócić uwagę przy wyborze czasopisma otwartego?
Przy wyborze czasopisma publikującego w modelu Open Access warto zwrócić uwagę na:
- opłatę publikacyjną (tzw. Article Processing Charges, APC);
- rodzaj licencji, na jakiej czasopismo udostępnia publikacje autorów (np. Creative Commons);
- wiarygodność czasopisma - warto upewnić się, że nie wykazuje ono cech tzw. czasopisma drapieżnego. Więcej informacji na temat czasopism drapieżnych w zakładce Drapieżne czasopisma.
-
Jakie są sposoby zapewnienia otwartego dostępu do publikacji naukowych?
Otwarty dostęp do publikacji naukowych można zapewnić na dwa główne sposoby:
- poprzez umieszczenie i udostępnienie tekstu w otwartym repozytorium (tzw. model zielony otwartego dostępu, ang. green open access). Możliwość deponowania tekstu w repozytorium zależy od polityki wydawcy - zazwyczaj zezwala on na umieszczanie różnych wersji pracy (preprintów lub postprintów), nawet jeśli artykuł został opublikowany w czasopiśmie subskrypcyjnym. Często stosowany jest tzw. okres embarga, który oznacza, że deponowanie ostatecznej wersji wydawniczej możliwe jest dopiero po upływie określonego czasu od publikacji (zwykle od 6 do nawet 48 miesięcy);
- poprzez publikację w otwartym czasopiśmie (tzw. model złoty otwartego dostępu, ang. gold open access), czyli w czasopiśmie w pełni otwartym (ang. fully open access journal) lub hybrydowym (ang. hybrid journal), w którym autor może zdecydować, czy chce udostępnić artykuł w modelu otwartego dostępu za dodatkową opłatą (tzw. Article Processing Charges, APC).
W wielu przypadkach możliwe jest także jednoczesne zastosowanie obu modeli - pod warunkiem, że pozwala na to polityka licencyjna wydawcy danego czasopisma.
-
Jaka jest różnica między publikacją typu Open Access w czasopiśmie hybrydowym a w czasopiśmie otwartym?
W zasadzie sama publikacja nie różni się znacząco między czasopismem hybrydowym a czasopismem otwartym. Różnice dotyczą głównie charakterystyki samych czasopism:
- Czasopismo w pełni otwarte (ang. fully open access journal) - wszystkie publikowane artykuły są dostępne w złotym modelu otwartego dostępu (ang. gold open access), czyli bezpłatnie i bez żadnych ograniczeń dla czytelników (np. bez konieczności logowania czy zakładania konta). Finansowanie czasopisma pochodzi zazwyczaj z opłat za publikację (tzw. Article Processing Charges, APC) wniesionych przez autorów, ich instytucje macierzyste lub są pokrywane z innych źródeł finansowania.
- Czasopismo hybrydowe (ang. hybrid journal) - czasopismo subskrypcyjne, które udostępnia część artykułów bezpłatnie (jeśli autor zdecyduje się na publikację w złotym modelu otwartego dostępu i pokryje koszty publikacyjne tj. APC). Autor ma możliwość wyboru modelu w jakim chciałby opublikować swój manuskrypt. Artykuły, które nie są opublikowane w złotym modelu otwartego dostępu, pozostają dostępne wyłącznie dla subskrybentów i nie są dostępne dla czytelników niezarejestrowanych lub nieposiadających subskrypcji.
-
Czy recenzja artykułu w czasopiśmie hybrydowym przebiega inaczej niż w czasopiśmie typu Open Access?
Nie powinno być żadnej różnicy w procesie recenzji artykułów między czasopismami otwartymi a hybrydowymi. W obu przypadkach powinny obowiązywać takie same procedury i standardy recenzenckie.
-
Kto ponosi koszty publikowania w modelu Open Access?
Otwarty dostęp do publikacji nie oznacza, że wydawca nie ponosi kosztów związanych z przygotowaniem artykułów do publikacji (w tym recenzji, obróbki językowej, technicznej i redakcyjnej) oraz ich dystrybucją. „Darmowość” dotyczy wyłącznie ostatniego elementu tego łańcucha, czyli czytelnika. W modelu ekonomicznym otwartych czasopism nastąpiło przesunięcie finansowania z odbiorców treści (np. bibliotek, osób indywidualnych) na inne źródła, takie jak autorzy publikacji, ich instytucje macierzyste, składki członkowskie, dotacje publiczne czy wpływy z reklam.
-
Gdzie mogę uzyskać informacje na temat polityk wydawniczych czasopism naukowych w zakresie otwartego dostępu?
Najlepszym źródłem informacji na temat polityk wydawniczych czasopism naukowych jest serwis Jisc's Open Policy Finder, który gromadzi informacje w zakresie prawa autorskiego, w tym zasad dotyczących archiwizacji publikacji. Warto jest również sprawdzić informacje dostępne na stronie internetowej danego czasopisma lub wydawcy.
-
Gdzie można znaleźć wykaz czasopism otwartych?
Największą bazą rejestrującą czasopisma otwarte jest Directory of Open Access Journals (DOAJ). Informacje o tym, czy dane czasopismo jest dostępne w modelu Open Access, można również znaleźć w bazie Scopus, w zakładce Sources.
-
Jak znaleźć czasopismo otwarte ze wskaźnikiem Impact Factor?
Najłatwiej jest to zrobić bezpośrednio w serwisie Journal Citation Reports, korzystając z filtra Open Access.
-
Jaką wersję pliku (preprint/postprint/ostateczna wersja wydawnicza) mogę zamieścić w Bazie Wiedzy PW?
- W przypadku artykułów publikowanych w złotym modelu otwartego dostępu (ang. gold open access) w repozytorium należy zamieścić ostateczną wersję wydawniczą artykułu. Informacje o licencji można znaleźć w pliku PDF publikacji lub bezpośrednio przy artykule na stronie czasopisma.
- W przypadku artykułów w zielonym modelu otwartego dostępu (ang. green open access) w repozytorium należy zamieścić wersję artykułu zgodną z polityką wydawcy. Informacje o politykach wydawniczych czasopism naukowych można sprawdzić w serwisie Jisc's Open Policy Finder lub bezpośrednio na stronie czasopisma bądź wydawcy.
Licencje CC
-
Jaką licencję CC wybrać do publikacji artykułu naukowego?
Najczęściej wybieraną licencją jest CC BY (uznanie autorstwa), ponieważ pozwala na szerokie udostępnianie i wykorzystanie pracy, pod warunkiem wskazania autora.
-
Co oznacza warunek „uznanie autorstwa” (BY)?
Oznacza to, że korzystając z dzieła, należy wskazać nazwisko autora oraz źródło utworu.
-
Co oznacza warunek „na tych samych warunkach” (SA)?
Oznacza to, że jeśli tworzysz dzieło pochodne na podstawie utworu objętego licencją CC BY-SA lub CC BY-NC-SA, musisz udostępnić swoje dzieło na takiej samej licencji jak oryginał.
-
Czy mogę wykorzystać utwór na licencji CC do celów komercyjnych?
To zależy od konkretnej licencji. Licencje zawierające warunek „NC” (Non-Commercial) zabraniają wykorzystywania utworu w celach komercyjnych.
-
Czy mogę modyfikować dzieło na licencji CC?
W przypadku licencji zawierających warunek „ND” (No-Derivatives) zabronione jest tworzenie i rozpowszechnianie zmodyfikowanych wersji dzieła. W pozostałych przypadkach możesz modyfikować dzieło, pod warunkiem przestrzegania określonych warunków licencji.
-
Gdzie mogę sprawdzić, na jakiej licencji opublikowano artykuł naukowy?
Informacje o licencji zwykle znajdują się przy artykule naukowym - na stronie internetowej, w pliku PDF artykułu lub w jego metadanych.
-
Czy licencje CC zastępują prawa autorskie?
Nie, licencje CC działają w ramach praw autorskich - to autor decyduje, jakie prawa do swojego dzieła udostępnia innym.
-
Czy mogę zastosować różne licencje CC do różnych części mojej pracy?
Tak, autor może zastosować różne licencje do poszczególnych elementów swojej pracy, np. tekst na licencji CC BY, a zdjęcia na CC BY-NC.
Drapieżne czasopisma i konferencje
-
Czym są drapieżne czasopisma i konferencje?
Drapieżne (ang. predatory) czasopisma i konferencje to podmioty działające głównie w celach komercyjnych, często bez rzetelnej recenzji naukowej i transparentności, których głównym celem jest pobieranie opłat od autorów.
-
Jak rozpoznać drapieżne czasopismo lub konferencję?
Charakterystyczne cechy to m.in.: brak rzetelnej recenzji, szybkie i niejasne procesy publikacji, natarczywe prośby o opłaty, brak informacji o redakcji, podejrzanie szeroki zakres tematyczny oraz brak indeksacji w renomowanych bazach danych.
-
Czy drapieżne czasopisma mają Impact Factor?
Zazwyczaj nie. Często podają fałszywe lub mylące wskaźniki. Warto sprawdzić wiarygodność Impact Factor w bazach takich jak Journal Citation Reports czy Scopus.
-
Jak sprawdzić, czy czasopismo lub konferencja jest drapieżna?
Warto skorzystać z wiarygodnych źródeł i narzędzi, takich jak Directory of Open Access Journals (DOAJ), archiwalna lista Bealla, Think.Check.Submit. (dla czasopism) oraz Think.Check.Attend. (dla konferencji). Dobrze jest także konsultować się z pracownikami Biblioteki Głównej PW lub doświadczonymi kolegami.
-
Jakie kroki należy podjąć w przypadku, gdy artykuł naukowy został opublikowany w drapieżnym czasopiśmie?
Warto jest rozważyć ponowną publikację w renomowanym czasopiśmie. Dobrze jest również poinformować swoją instytucję o zaistniałej sytuacji i poszukać wsparcia w dalszych działaniach, np. prawnych.
-
Jak unikać drapieżnych konferencji?
Należy dokładnie weryfikować organizatorów, program konferencji oraz skład Komitetu Naukowego i Organizacyjnego. Należy unikać udziału w konferencjach, które oferują szybkie publikacje bez przeprowadzenia procesu recenzji lub stosują niejasne i podejrzane metody promocji.
-
Czy publikowanie w drapieżnym czasopiśmie może zaszkodzić mojej karierze?
Tak, publikacja w drapieżnym czasopiśmie może negatywnie wpłynąć na reputację badacza oraz ocenę jego dorobku naukowego, zwłaszcza jeśli zostanie to zauważone przez instytucję macierzystą lub agencję finansującą.
NCN
-
Czy NCN wymaga publikowania w modelu otwartego dostępu?
NCN dopuszcza publikowanie wyników badań zarówno w modelu otwartego dostępu (Open Access), jak i w modelu zamkniętym (subskrypcyjnym). Zasady dotyczące publikowania mają charakter rekomendacji i uwzględniają specyfikę poszczególnych dyscyplin naukowych oraz procesów wydawniczych.
-
Czy mogę publikować w czasopismach subskrypcyjnych?
Tak. NCN dopuszcza publikowanie artykułów naukowych w tradycyjnych czasopismach subskrypcyjnych. W takim przypadku autorzy nie są zobowiązani do udostępniania wersji AAM ani preprintu w repozytorium.
-
Czy muszę udostępniać wersję AAM lub preprint w repozytorium?
Nie. Udostępnienie wersji AAM lub preprintu w otwartym repozytorium jest zalecane, lecz nieobowiązkowe. Brak udostępnienia tych wersji nie wpływa na kwalifikowalność kosztów projektu ani jego rozliczenie.
-
Jakie ścieżki publikowania artykułów w otwartym dostępie uznaje NCN?
NCN uznaje trzy równorzędne ścieżki publikacyjne dla artykułów w otwartym dostępie:
- publikację w czasopiśmie zarejestrowanym lub będącym w trakcie rejestracji w Directory of Open Access Journals (DOAJ);
- publikację w czasopiśmie subskrypcyjnym lub hybrydowym, przy czym zalecane jest udostępnienie wersji AAM lub preprintu w otwartym repozytorium;
- publikację w czasopiśmie objętym licencją otwartego dostępu w ramach umów transformacyjnych.
-
Czy NCN preferuje licencję CC BY?
Tak. NCN rekomenduje stosowanie licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 (CC BY 4.0). Licencja ta umożliwia szerokie wykorzystanie i ponowne użycie wyników badań z zachowaniem obowiązku wskazania autorstwa.
-
Jakie inne licencje są dopuszczalne przez NCN?
Publikacje w otwartym dostępie mogą być udostępniane na dowolnej licencji Creative Commons lub innej licencji zgodnej z zasadami otwartego dostępu. Wybór konkretnej licencji pozostaje w gestii autorów i wydawców.
-
Czy koszty publikacji w modelu otwartego dostępu są kwalifikowalne?
Tak. Koszty związane z publikacją artykułów w otwartym dostępie (Article Processing Charges, APC) są kwalifikowalne dla wszystkich trzech ścieżek publikacyjnych uznawanych przez NCN.
-
Czy NCN zaleca ponoszenie kosztów publikacyjnych w czasopismach subskrypcyjnych?
Nie. NCN nie rekomenduje ponoszenia kosztów APC w przypadku publikacji w czasopismach subskrypcyjnych lub hybrydowych, jeżeli istnieje możliwość bezpłatnego udostępnienia wersji AAM lub preprintu w otwartym repozytorium.
Kontakt
Gdzie mogę uzyskać dodatkowe informacje lub wsparcie?
W przypadku pytań, na które nie znaleziono odpowiedzi w niniejszym FAQ ani na stronie internetowej Biblioteki Głównej PW, zachęcamy do kontaktu z pracownikami Biblioteki za pośrednictwem poczty elektronicznej: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. lub pod numerem telefonu: +48 22 234 7300.
Drapieżne czasopisma / drapieżne konferencje
Drapieżne czasopisma i konferencje
Drapieżne czasopisma
Drapieżne czasopisma i drapieżni wydawcy (ang. Predatory Journals / Predatory Publishers) to podmioty stosujące nieetyczny model biznesowy, polegający na pobieraniu opłat za publikację artykułów bez zapewnienia rzetelnych usług redakcyjnych, w tym recenzji naukowych.
Kryteria charakteryzujące drapieżne czasopisma
- Brak rzetelnego procesu recenzyjnego i redakcyjnego.
- Brak pełnego adresu wydawcy lub podanie nieprawdziwych danych kontaktowych (najczęściej dostępny jest jedynie formularz e-mailowy).
- Fikcyjny zespół redakcyjny - czasopismo podaje nieprawdziwe nazwiska lub wykorzystuje nazwiska uznanych naukowców (także jako rzekomych recenzentów), którzy nigdy z nim nie współpracowali.
- Redaktorzy posługują się adresami e-mail w ogólnodostępnych domenach (np. @gmail.com, @yahoo.com).
- Zamieszczanie na stronie internetowej fałszywych wskaźników bibliometrycznych (np. fikcyjny Impact Factor lub jego imitacje, takie jak View Factor, Science Impact Factor, Global Impact Factor, Unofficial Impact Factor) oraz nieprawdziwych informacji o indeksowaniu czasopisma w uznanych bazach abstraktowych.
- Tytuły czasopism łudząco podobne do nazw prestiżowych czasopism (różnice często ograniczają się do jednego słowa w tytule).
- Brak procedur weryfikacji oryginalności tekstów (np. pod kątem plagiatu).
- Prowadzenie agresywnej kampanii mailingowej, nakłaniającej naukowców do przesyłania manuskryptów.
- Brak jawnej informacji o kosztach publikacji (kwoty podawane są autorowi indywidualnie drogą mailową).
- Publikowanie niemal wszystkich nadesłanych manuskryptów po uiszczeniu opłaty, która jest zazwyczaj pobierana z góry i przed oficjalnym przyjęciem manuskryptu do publikacji.
- Niezwykle szybkie tempo „recenzji naukowej”, przyjmowanie manuskryptów do publikacji nawet w ciągu kilku dni od przesłania oraz często bez uwag recenzenckich.
- Brak zachowania podstawowych standardów naukowych w procesie recenzyjnym.
- Przyjmowanie manuskryptów odrzuconych wcześniej przez inne wydawnictwa.
- Publikowanie bardzo dużej liczby artykułów (nawet kilku tysięcy) w ciągu roku.
- Brak jasnych zasad wycofywania przedłożonych do publikacji i opublikowanych artykułów.
- Możliwość dodania fikcyjnych współautorów w zamian za opłatę mimo braku ich wkładu w powstanie pracy.
Wskazówki
Jak unikać publikowania w drapieżnych czasopismach:
- Należy dokładnie sprawdzić tytuł czasopisma, jego numer ISSN lub eISSN, stronę internetową (m.in. informacje o procesie recenzyjnym, składzie redakcji, zakresie tematycznym), a także ogólną działalność wydawnictwa, np. przez zapoznanie się z wcześniej opublikowanymi artykułami.
- Wskazane jest zweryfikowanie czasopisma, jego wskaźników bibliometrycznych oraz indeksacji w renomowanych, międzynarodowych bazach, takich jak Web of Science, Scopus oraz Directory of Open Access Journals (DOAJ).
- Szczególną uwagę należy zwrócić na wysokość opłat publikacyjnych oraz na wymagania i zasady publikacji - powinny być one jasno i przejrzyście przedstawione na stronie internetowej czasopisma.
Drapieżne konferencje
Drapieżne konferencje (ang. predatory conferences, predatory meetings) to wydarzenia o charakterze naukowym, które nie spełniają podstawowych standardów etycznych. Ich głównym celem (podobnie jak drapieżnych czasopism) jest maksymalizacja zysków z opłat rejestracyjnych i z opłat za publikacje pokonferencyjne w modelu otwartego dostępu, co osiąga się przez pozyskanie jak największej liczby uczestników. Drapieżne konferencje nie są organizowane przez uznane towarzystwa naukowe ani instytucje badawcze, lecz przez podmioty prywatne lub przedsiębiorstwa specjalizujące się w organizowaniu takich wydarzeń w niemal każdej dziedzinie nauki. Często za ich organizacją stoją także drapieżne wydawnictwa.
Kryteria charakteryzujące drapieżne konferencje
Część kryteriów charakteryzujących drapieżne czasopisma i drapieżnych wydawców jest tożsama z kryteriami drapieżnych konferencji.
- Zaproszenie nie jest wysyłane z instytucjonalnego adresu e-mail.
- Tożsamość i lokalizacja organizatorów są ukryte.
- Zaproszenia są wysyłane do osób niezwiązanych z tematyką poruszaną na konferencji.
- Organizator konferencji jest jednocześnie jej sponsorem.
- Organizator konferencji prowadzi konferencje z różnych dziedzin tematycznych w tym samym czasie.
- Organizatorzy konferencji posługują się tytułami i stopniami naukowymi, które im nie przysługują.
- Strona internetowa konferencji ma nieprofesjonalny wygląd.
- Wykorzystywane są dane osobowe i wizerunki badaczy bez ich wiedzy i zgody.
- Na stronie internetowej konferencji umieszczane są logotypy renomowanych instytucji, co ma sugerować współpracę pomimo jej faktycznego braku.
- Nazwy konferencji są bardzo podobne do nazw wydarzeń organizowanych przez prestiżowe ośrodki naukowe, dzięki czemu uzyskują ten sam akronim.
- Konferencja jest opisywana jako „międzynarodowa”, mimo że komitet organizacyjny i większość prelegentów pochodzą z jednego kraju.
- Zgłaszający wystąpienie otrzymuje akceptację przed zakończeniem naboru zgłoszeń.
Wskazówki
Jak unikać udziału w drapieżnych konferencjach:
- Należy dokładnie sprawdzić tytuł konferencji, jej organizatora, stronę internetową, skład komitetu naukowego i organizacyjnego oraz zakres tematyczny.
- Szczególną uwagę należy zwrócić na opłaty, wymagania i zasady dotyczące udziału oraz publikowania materiałów pokonferencyjnych.
Polecane linki
- Think.Check.Submit - narzędzie internetowe pozwalające zidentyfikować zaufane czasopisma oraz wydawców.
- Think.Check.Attend - narzędzie internetowe pozwalające zidentyfikować zaufane konferencje i ich organizatorów.
- Tabela z wykazem ponad 400 czasopism podejrzewanych o drapieżne praktyki wraz z powodami usunięcia ich z międzynarodowych baz (aktualizacja 2021 r.) - autorką listy jest Jolanta Szczepaniak (Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej), a metodologia opisana została w Forum Akademickim 4/2021 w ramach artykułu „ Potencjalnie drapieżne w wykazie czasopism".
- Directory of Open Access Journals (DOAJ) - baza danych indeksująca recenzowane czasopisma naukowe otwartego dostępu.
Przekaż swoją pracę do BW PW
Przekaż swoją pracę do BW PW
Baza Wiedzy PW
Baza Wiedzy PW to otwarta platforma informacyjna służąca do gromadzenia, prezentowania i udostępniania dorobku naukowego pracowników i doktorantów Politechniki Warszawskiej. Pełni rolę instytucjonalnego repozytorium oraz narzędzia wspierającego promocję działalności naukowej Uczelni.
Korzyści
- Archiwizowanie dorobku naukowego w jednym miejscu - repozytorium umożliwia gromadzenie dorobku naukowego (m.in. publikacji naukowych i danych badawczych) danego autora w jednym miejscu.
- Spełnianie wymogów polityki otwartego dostępu (open access) - coraz więcej instytucji finansujących badania naukowe wymaga, aby wyniki tych badań były publicznie dostępne.
- Budowanie reputacji naukowej - obecność publikacji w repozytorium zwiększa wiarygodność naukowca, wspiera promocję jego dorobku oraz może ułatwiać procesy ewaluacyjne, a także ubieganie się o granty.
- Ułatwienie współpracy naukowej - dostępność publikacji i danych badawczych w repozytorium zwiększa szansę na nawiązanie kontaktów z innymi badaczami zajmującymi się podobną tematyką.
Deponowanie prac naukowych
Każdy pracownik Politechniki Warszawskiej jest zobowiązany do regularnego przekazywania informacji o swoim dorobku naukowym. Dane te należy przekazywać odpowiedniemu redaktorowi wydziałowemu, zgodnie z przypisaniem do jednostki organizacyjnej. Pracownicy mogą również samodzielnie uzupełniać dane o swoich publikacjach naukowych, importując je z systemów zewnętrznych. Szczegółowe informacje na ten temat znajdują się w zakładce Profil autora.
Instrukcje dotyczące deponowania prac naukowych w Bazie Wiedzy PW są dostępne w zakładce Baza Wiedzy Politechniki Warszawskiej oraz podręcznikach użytkownika i redaktora.
Informacje dodatkowe
- W przypadku pytań lub trudności autorzy mogą się skontaktować z redaktorem wydziałowym lub zespołem Bazy Wiedzy PW pod adresem Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript..
Redaktorzy wydziałowi
Redaktorzy wydziałowi to osoby wyznaczone na poszczególnych wydziałach lub w jednostkach Politechniki Warszawskiej, odpowiedzialne za nadzór nad poprawnością i kompletnością danych w Bazie Wiedzy PW.
Redaktorzy pełnią funkcję lokalnych administratorów i pierwszego punktu kontaktowego dla użytkowników systemu w swoich jednostkach. Lista aktualnych redaktorów wydziałowych znajduje się w zakładce Baza Wiedzy Politechniki Warszawskiej.